Wersja do druku Brak logowania
Zaloguj mnie | Pomoc

Trochej

Definicja

W metryce antycznej mianem trocheja (alternatywnie choreja) określano stopę składającą się z dwóch sylab: długiej i krótkiej. Tradycyjnie zapisuje się to tak:


           

Była to więc stopa trzymorowa. Można powiedzieć, że trochej jest zwierciadlanym odbiciem jambu.

W językach nowożytnych, w których metryka opiera się na akcencie dynamicznym, mianem trocheja przyjęło się określać stopę składającą się z sylaby akcentowanej i następującej po niej nieakcentowanej, czyli:


           

Przykładem frazy złożonej z trochejów jest np.:


            Była sobie myszka mała...

Tok trocheiczny

W języku polskim, w którym zasadą jest akcent paroksytoniczny, tok trocheiczny (czyli następujące po sobie trocheje) występuje w sposób naturalny. Każde słowo dwusylabowe jest trochejem, co więcej, dłuższe słowa mają tendencje do przyjmowania akcentów pobocznych na parzystych sylabach, licząc od końca wyrazu, np.:


            Konstantynopolitańczykówna


            (Akcent główny pogrubiony, akcenty poboczne podkreślone).

W związku z tym, każda fraza składająca się ze słów dwusylabowych bądź dwu i czterosylabowych będzie miała tok trocheiczny. Ze względu na nieakcentowane klityki, tok trocheiczny jest łatwy do uzykania również przy użyciu słów o nieparzystej liczbie sylab.

Przykład:

Raz maleńka Fryderyka
Miała dziadzię tabetyka.
A że stąpał dość niezdarnie,
Dziecię pusty śmiech ogarnie.

[...]

Pamiętajcie, drogie dziatki,
Nie żartować z ojca, matki,
Bo paraliż postępowy
Najzacniejsze trafia głowy.

Tadeusz Żeleński (Boy), "Dziadzio"

Źródło: "http://poewiki.vot.pl/index.php?title=Trochej"

Ostatnio zmieniane o 20:05, 13 listopada 2008


[PoeWiki]

Edytuj
Historia strony

Ostatnie zmiany
Losuj stronę
Lista uczestników
Co nowego?
Czerwony Pokój
Kategorie stron
Wszystkie strony


Co tu prowadzi?
Zmiany w powiązanych

Strony specjalne