Wersja do druku Brak logowania
Zaloguj mnie | Pomoc

The Argotist Online

The Argotist Online[1] jest kontynuacją magazynu poświęconego sztuce The Argotist, założonego 1996, który przetrwał 4 lata, a w tej chwili dostępny jest tylko w sieci.

Poeci skupieni wokół The Argotist Online reprezentują non-mainstream poetry. Więcej na temat tego nurtu, można znaleźć na wyżej zlinkowanej stronie. Warto zwrócić uwagę na artykuły, no i naturalnie wiersze.


Polecam artykuł A.C. Evansa [2], który poniekąd jest polemiką z non-mainstream. The Argotist Online, wygrzebał dla nas Robert Rybicki. Swoją drogą, czy w rzeczywistości istnieją “voiceless poems”? dobosz
Nie wiem, czy o to chodzi, ale wiersz Ryszarda Krynickiego p.t. Biała plama z tomu "Nasze życie rośnie" określiłbym jako voiceless. alx d
Nie wydaje mi się żeby wiersz Biała plama był voiceless, mimo wszystko mówi coś o autorze i jego fascynacjach awangardą dwudziestolecia. Moim zdaniem, jeżeli Krynicki uznał, że warto pokontemplować pustą przestrzeń na kartce papieru (on sam gdzieś w wywiadzie powiedział, że to wriacja, na temat wiersza Nic, Brunona Jasieńskiego) to to jest "jego głos". Bo zobacz Alx, kontemplacja nad tym większym niż my sami, niż nasz wiersz, jest oddaniem głosu za tym właśnie, większym. Zamieszałam? gosia
Nie, nie zamieszałaś. Zmusiłaś mnie tylko do przeczytania definicji voiceless poems. Zgadzam się z tezą, że analiza poezji totalnie abstrahująca od osoby autora (w odróżnieniu od peela) to ślepa uliczka, a może raczej swego rodzaju przepaść. Po drugiej stronie jest też przepaść krytyki opartej wyłącznie na wątkach biograficznych i grzebiącej się w całej prywatności i psychice autora (w odróżnieniu od peela). W tym kontekście ciekawe jest pytanie o to, jak wygląda ten środek, ta trasa po grani, która byłaby ideałem prawidłowego podejścia krytycznego? Ja nie wiem. Nawet nie mam pojęcia jak się zabrać do problemu określenia kryteriów, czym miałaby się taka "prawidłowa" krytyka charakteryzować. alx d
Wiesz, nie sądzę żeby analiza psychologiczna, czy analiza sytuacji życiowej autora była dobrym pomysłem. Można przyjąć, że wiersz mówi do jakiegoś stopnia głosem autora, jeżeli zechce się z nami podzielić, tak jak w wypadku "Białej plamy" (wiem, że to trochę dziwny przykład, ale sam go podałeś, może dla jaj, hę?), co miał na myśli, to cool; jeżeli nie, to trudno i krytykujemy peela, bo co innego nam pozostało? każda inna analiza, może być podważona prostym faktem, że nikt nie jest jej w stanie skorygować. W przypadku nieżyjących, można analizować biografię i tak dalej, ale, że tak wyskoczę z Alicją z Krainy Czarów, jeden esej sprawił, że długo w Wielkiej Brytanii widziano Lewis Carrolla jako pedofila, a skok w króliczą norę symbolizował przechodzenie w jakieś etapy dojrzałości kobiecej, zaś sama rabbit hole, to nie muszę chyba dodawać, co symbolizowała. Widać jak groźne mogą być analizy psychologiczne.gosia

Z innej jeszcze beki: można jeszcze dołoźyć coś o semantycznych oscylacjach, gdy to semantem zniża się do bezgłosowości.

Źródło: "http://poewiki.vot.pl/index.php?title=The_Argotist_Online"

Ostatnio zmieniane o 14:12, 17 maja 2007


[PoeWiki]

Edytuj
Historia strony

Ostatnie zmiany
Losuj stronę
Lista uczestników
Co nowego?
Czerwony Pokój
Kategorie stron
Wszystkie strony


Co tu prowadzi?
Zmiany w powiązanych

Strony specjalne