Wersja do druku Brak logowania
Zaloguj mnie | Pomoc

Tadeusz Słobodzianek

Słobodzianek Tadeusz (ur. 1955) dramaturg, reżyser, krytyk, pedagog. Urodzony na Syberii (jego rodzice powrócili z zesłania do Polski w grudniu 1955). Studiował teatrologię na Uniwersytecie Jagiellońskim (1974-1979). Jako krytyk pisywał w latach 1978-82 pod pseudonimem Jan Koniecpolski recenzje w „Studencie” i „Polityce”. Kierownik literacki (dramaturg) teatrów w Kaliszu, Poznaniu, Gdańsku, Łodzi, Białymstoku, Warszawie. W 1980 debiutował jako dramaturg (sztuka dla dzieci Historia o żebraku i osiołku) i jako reżyser (Osmędusze Mirona Białoszewskiego). W 1987 roku uzyskał eksternistycznie dyplom reżysera lalkowego. Wspólnie z Piotrem Tomaszukiem napisali w 1990 roku sztukę Turlajgroszek, którą wystawili w powołanym rok później prywatnym teatrze Towarzystwo Wierszalin. Rozstali się przy kolejnej realizacji – Merlinie. Słobodzianek był wykładowcą na wydziale lalkarskim warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Białymstoku, prowadzi zajęcia „Sztuka dialogu” w Collegium Civitas w Warszawie, wykłada w Laboratorium Reportażu na wydziale dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego, wykłada w Laboratorium Reportażu na wydziale dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego, prowadził Laboratorium Dramatu w sezonie 2003/2004 przy Teatrze Narodowym w Warszawie, a od stycznia 2005 roku przy Towarzystwie Autorów Teatralnych, którego jest prezesem. Autor m.in.:

Jego sztuki są tłumaczone i wystawiane za granicą (Węgry, Niemcy, Rosja). Laureat Paszportu „Polityki” w 1993 roku, rok później Nagrody im. Kościelskich. Język Słobodzianka to komponowanie quasi-naturalistycznej mowy regionalnej (np. w Turlajgroszku czy Proroku Ilii), która w istocie jest szczególnego rodzaju poezją, przemieszaniem wulgaryzmów i wzniosłości, wprowadzenie monotonnego toku modlitewnych powtórzeń czy namaszczonego tonu kazań i proroctw, a także kryptocytatów, urywków patriotycznych i ludowych pieśni, bajęd i baśni. Jest pisarzem przewrotnym. Jego Turlajgroszek jest bajką z morałem, a jednak „amoralną”. Mówi za to gorzką prawdę o życiu. Merlin na nowo opowiada historię poszukiwań rycerzy Okrągłego Stołu – jak to było, czy jak mogło być naprawdę. Dramatopisarza interesuje na równi współczesność, jak przeszłość, z całym bagażem polityki. Jest królem metafory, zarówno na poziomie języka, jak ogólnego sensu opowiadanych w dialogowej formie historii, czy są bajkami, czy opierają się na faktach. (h.baltyn)

Źródło: "http://poewiki.vot.pl/index.php?title=Tadeusz_S%C5%82obodzianek"

Ostatnio zmieniane o 19:23, 17 maja 2008


[PoeWiki]

Edytuj
Historia strony

Ostatnie zmiany
Losuj stronę
Lista uczestników
Co nowego?
Czerwony Pokój
Kategorie stron
Wszystkie strony


Co tu prowadzi?
Zmiany w powiązanych

Strony specjalne