Wersja do druku Brak logowania
Zaloguj mnie | Pomoc

Sijo

Sijo (wymowa koreańska: [ɕidʑo], co jest zbliżone do polskiego sidzio) - stara forma koreańskiego wiersza, ma trzy wersy (współcześnie trzy wersy często dzieli się na sześć) o 14-16 sylabach. Pauza (cezura) w wersach nie bazuje na metrum, przy czym druga część ostatniej linijki jest zazwyczaj krótsza, jednak nie ma mniej niż pięć sylab. Pokrótce można powiedzieć, że w wersie pierwszym zarysowuje się problem, w drugim rozwija go, a w trzecim mamy rozwiązanie/wniosek. W odróżnienie od innej dalekowschodniej formy - tanka sijo dopuszcza metafory, symbole i grę słów, natomiast również bazuje na przyrodzie - będąc przy tym jednak bardziej "osobiste". Ważną sprawą jest też element zaskoczenia - jakieś ciekawe, znaczenie, brzmienie itd. w pierwszej części ostatniego wersu.

Jedno z najstarszych zachowanych do naszych czasów sijo brzmi w tłumaczeniu na polski tak:

 
Wiosenny wiatr roztopił śnieg na wzgórzach i szybko zniknął.
Chciałbym zdobyć go na krótko, aby dmuchnął w moje włosy
I stopił mróz starości wokół mych uszu.
 
- U Tak (1262–1342)

Stosunkowo często sztukę komponowania takich utworów uprawiały kobiety:

 
동지달 기나긴 밤을 한 허리를 버혀 내여
춘풍 이불 아래 서리서리 넣었다가
어론 님 오신 날 밤이여든 굽이굽이 펴리라
 
Zegnę płachtę tej długiej nocy z samego jądra zimy,
Zwinę w pół, mroźną pod moją wiosenną kołdrą,
Skoro mogę wyjąć noc - moja miłość powróci.
 
- Hwang Jin-i (1522–1565) słynna koreańska poetka sijo, która była także zawodowo zajmowała się rozrywką jako kisaeng.

cdn.

Linki zewnętrzne


Źródło: "http://poewiki.vot.pl/index.php?title=Sijo"

Ostatnio zmieniane o 09:49, 2 kwietnia 2013


[PoeWiki]

Edytuj
Historia strony

Ostatnie zmiany
Losuj stronę
Lista uczestników
Co nowego?
Czerwony Pokój
Kategorie stron
Wszystkie strony


Co tu prowadzi?
Zmiany w powiązanych

Strony specjalne