Wersja do druku Brak logowania
Zaloguj mnie | Pomoc

Pewność siebie

Artysta (czyli jako artysta - pewny siebie) wyraża się prosto i, między innymi dzięki prostocie, z siłą. Jeżeli ma w utworze złożone konstrukcje, to wyłącznie dla sztuki, a nie dlatego, że tłumaczy się przed czytelnikiem, że obawia się, że mu czytelnik nie uwierzy, więc różne rzeczy mu objaśnia.

Bywają bajki, w których dzieje się wprost (gramatycznie) logika, bo na swój ciekawy i fantastyczny sposób objaśniają świat. Logika takich bajek jest środkiem artystycznym. Na ogół logika - coś zaszło, bo coś innego wcześniej się stało; albo coś zaszło, żeby coś innego z kolei się stało; albo tak postąpił, bo takie ma słabości lub zalety charakteru; albo tak postąpił, bo chciał uzyskać to i śmo; itd - utwór upupia.

Podobnie nie ma co na ogół cyzelować opisów scen i zjawisk, niepotrzebnie wprowadzając hałas słów. Robi to wrażenie tłumaczenia się autora przed czytelnikiem, jakby chciał powiedzieć o sobie, że nie jest głupi, że widzi wyjątki i subtelności. Jeżeli wspominanie wyjątków i subtelności niczego poetycko do wiersza nie wnosi, to do diabła z nimi! Nie ma się co bać, trzeba pisać prosto. Trzeba ufać czytelnikowi. Wiadomo, że istnieja wyjątki, wiadomo, że istnieją subtelności. Ty to wiesz - autorze, i czytelnik to wie. Więc tylko daj sygnał czytelnikowi, by wiedział z grubsza co się dzieje, a resztę czytelnik sobie już dośpiewa:

Obowiązkiem czytelnika jest dać utworowi szansę, oddać mu sprawiedliwość. Ponadto czytelnik ma obowiązek akceptować powszechne ciche założenia (ang: defaults). Wiersze mogą wznosić się na wysoki poziom często właśnie dzięki cichym założeniom. Oznacza to, że wysoki poziom artystyczny istnieje tylko w obecności inteligentnych, wykształconych czytelników (choćby życiowo lub w sensie znajomości danego środowiska i okresu historycznego; pozostali czytelnicy mogą potrzebować przypisów; byle autor nie przesadzał). Z drugiej strony ignorowanie cichych założeń może wiersz położyć na obie łopatki - autor nie powinien forsować swoich zachcianek, lipnych pseudo-obrazów, itp - wbrew cichym założeniom, wbrew rozsądkowi; artysta musi ciche założenia szanować.

Artysta powinien odważnie stosować ciche założenia. Jest to część sztuki. (Istnieje zasadnicza różnica, z której autorzy powinni sobie zdawać sprawę, pomiędzy mętnymi aluzjami, a cichymi założeniami, uznawanymi powszechnie).

UWAGA: Kwestia pojęcie cichych założeń jednak wymaga właściwej interpretacji. Na przykład pisanie o białych nocach nie jest żadnym zaprzeczeniem cichych założeń.

Notki

  1. Niniejsza strona powstała w wyniku sugestii Mariusza na stronie Rady. Można traktować niniejszą stronę jako część Rad.
  2. Wybornym przykładem utworu literackiego, w którym logika występuje uroczo (a nie męcząco) jest gawęda Sabały: Jak Poniezus stworzył babe.

Źródło: "http://poewiki.vot.pl/index.php?title=Pewno%C5%9B%C4%87_siebie"

Ostatnio zmieniane o 08:40, 8 lutego 2014


[PoeWiki]

Edytuj
Historia strony

Ostatnie zmiany
Losuj stronę
Lista uczestników
Co nowego?
Czerwony Pokój
Kategorie stron
Wszystkie strony


Co tu prowadzi?
Zmiany w powiązanych

Strony specjalne