Wersja do druku Brak logowania
Zaloguj mnie | Pomoc

Anonimowość

Anonimowość autorów

Exegi monumentum aere perennius/regalique situ pyramidum altius ... Non omnis moriar... pisał Horacy, w I wieku p.n.e. i faktycznie do dziś jego imię nie zaginęło. Obecnie wydaje się czymś zupełnie naturalnym dążenie do zapisania swojego imienia w ten czy inny sposób w historii, czymś naturalnym jest ochrona praw autora do podpisywania imieniem i nazwiskiem własnego dzieła, ale bynajmniej nie jest ta kwestia tak oczywista.

Średniowieczny teocentryzm kazał autorowi chwałę Boga przedkładać nad własną - większość tekstów średniowiecznych to teksty anonimowe. Co więcej, średniowiecze nie znało pojęcia plagiatu, wręcz przeciwnie doradzano korzystanie z cudzych dzieł, komplilację. Działalność kompilacyjną przyrównywano do składania bukietu albo wznoszenia budowli, najważniejszy był ostateczny efekt. Dopiero renesans, ustawiając człowieka w centrum, dał jednocześnie twórcy poczucie godności, wyjątkowości i chęć zdobycia nieśmiertelnej sławy. W tym poczuciu autorzy wytrwali do 1967 r., kiedy to Barthes ogłosił śmierć autora, bo skoro tekst podlega interpretacji przez czytelnika, to czytelnicy tworzą własne znaczenia, niezależnie od intencji autora.

W pewien przewrotny sposób, w 2006 r. autorzy już są w zasadzie anonimowi, dlatego że autor jest mniej albo bardziej funkcją, aktorem grającym określoną rolę w tok-szołach.
Publiczność zasadniczo potrzebuje utwierdzenia się w swoich rolach ludzi kulturalnych, dlatego w roli autora może wystąpić ktokolwiek, pod warunkiem że został zatwierdzony do roli autora przez instytucje standaryzacyjne (jury nagród, gospodynie tok-szołów itd.)
Tekst schodzi na dalszy plan i w zasadzie pełni rolę konwencjonalnego rekwizytu aktora-autora, podobnie jak stetoskop w przypadku aktora-doktora w reklamie środka przeciwbólowego. -- Miłosz Biedrzycki
I patrząc z tego punktu widzenia, to muszę przyznać, że średniowieczna anonimowość wydaje się być całkiem pociągająca.--Monika Mosiewicz

Anonimowość autorów w sieci

W poetyckich forach sieciowych, tych, gdzie można publikować wiersze i poddawać je ocenie, komentarzom pozostałych użytkowników, zadziwiająco wiele osób broni prawa do anonimowości, występowania pod nikiem, możliwości tworzenia nowych ników. Zadziwiająco - w kontekście przywołanych na początku słów Horacego, w samej sieci zjawisko anonimowości w ogóle nie jest zadziwiające. Abstrahując od kwestii przeciętnej wartości literackiej utworów na forach, wydaje się dziwne, że autorzy, którzy przecież przedstawiają swoje utwory, jednocześnie nie chcą być z tymi utworami wiązani. Odcinają się od autorstwa, chowają w sekrecie tożsamość autora, wychodząc z założenia, że "wiersz powinien bronić się sam", w oderwaniu od wszelkich pozawierszowych kryteriów ocen, a w szczególności kryteriów towarzyskich w stylu "jak ty mnie, tak ja tobie". Odcinają utwory od tła jakim jest cała dotychczasowa twórczość danego autora. Z czego wynika, że tak naprawdę brak jest zaufania do ocen w tego rodzaju forach oraz że publikacje w tego rodzaju forach nie spełniają funkcji rozpowszechniania tekstu, a jedynie funkcję peer review. Z tej chęci ukrycia się za jakąś maską wynika, że nie są takie fora miejscem budowania pomników ze spiżu.

z zatem, uaga na Alexa-:))--az
Fziękuję za zrócenie na mnie wagi. :-)) alx d
"Poprawiłem" pisownię alxa, by brzmiał równie tajemniczo jak az -- {[(slf [zdr] Ty)] wlod}

W ramach peer review anonimowość ma spełniać jeszcze funkcję obiektywizującą oceny w forach poetyckich. Ma usuwać pryzmat towarzysko-społecznościowy przez który przepuszczane są oceny.

To jest co najwyżej parodia anonimowości występującej w naukowych środowiskach. Anonimowość w typowym naukowym środowisku polega na tym, że zrywa się związek emocjonalny z ludźmi, którzy wykonują recenzję. Dzięki temu usunięta zostaje możliwość gry: ty uwaliłeś moją pracę, to ja teraz uwalę twoją oraz ty wypromowałeś moją pracę, to ja teraz z wdzięczności wypromuję twoją. Dodatkowo w niektórych środowiskach naukowych anonimizuje się też autorów prac, aby zlikwidować możliwość gry: XXX zawsze pisał świetne prace, to i ta jest świetna. Żadna z tych rodzajów gier nie jest wyeliminowana w wyniku istnienia tego rodzaju anonimowości, który występuje w forach czy wiki internetowych. Zwykle osoba animująca dany nick stara się zbudować wokół niego określoną reputację, wchodzi nim w określone relacje towarzysko-społeczne w ramach forum. Mechanizmy te powodują zapewne powstawanie określonych towarzystw wzajemnej adoracji i koterii o niezbyt sprecyzowanych kryteriach estetycznych, ale za to silnie zarysowanych sympatiach osobistych. alx d

Ponad to, bywa zwykłym kaprysem osób niestabilnych, niepewnych siebie i histeryków dobosz

link

anonimowość

(w spisie rzeczy należy odpowiednio kliknąć).

Źródło: "http://poewiki.vot.pl/index.php?title=Anonimowo%C5%9B%C4%87"

Ostatnio zmieniane o 00:19, 21 listopada 2009


[PoeWiki]

Edytuj
Historia strony

Ostatnie zmiany
Losuj stronę
Lista uczestników
Co nowego?
Czerwony Pokój
Kategorie stron
Wszystkie strony


Co tu prowadzi?
Zmiany w powiązanych

Strony specjalne