Wersja do druku Brak logowania
Zaloguj mnie | Pomoc

"St James Infirmary Blues"

Spis treści

St James Infirmary Blues

 

I went down to the St James Infirmary
Saw my baby there
Stretched out on a long white table
So sweet...so cold...so fair
Let her go...let her go...god bless her
Wherever she may be
She can look this wide world over
But she'll never find a sweet man like me
When I die want you to dress me in straight lace shoes
I wanna a boxback coat and a stetson hat
Put a twenty dollar gold piece on my watch chain
So the boys'll know that I died standing flat


(autor nieznany)

wstęp

Tekst powyższego utworu ma wiele wariacji i wersji, zmieniał się w czasie. Nawet liczba zwrotek bywa różna. Powyższą, krótką wersję spopularyzował Louis Armstrong, który ten utwór grał i nagrywał z kilkoma różnymi zespołami. Dłuższe wersje miały tendencje bycia od Sasa do lasa.

Sporo hoteli, szpitali, domów opieki, głównie w Stanach, także w Anglii, nawet St. James Methodist Church - kościół w Nowym Orleanie (Luizjana, USA), ubiegało się o honor występowania w "St James...". Historia ta miała jednak (prawie na pewno) miejsce w Anglii. Zwrotki zadziwiają, jako że bohater utworu, który okazał się być żeglarzem (marynarzem), jakby się przejąl śmiercią kobiety, a dokładniej mówiąc kochanki ("baby"), ale myśli o sobie, co w takiej sytuacji nieco szokuje. Według historii, kobieta umarła na chorobę weneryczną, więc nasz marynarz rozumie, że też mu się już długo nie pożyje, stąd przejmowanie się sobą samym.

źródło informacji

Rob Walker, w St. James Infirmary opisał historię tego bluesa z aż wzruszającą pieczołowitością. Mniej cierpliwi mogą cyknąć na jego list 13, lub nowsze wydanie.

Istnieje też wiele innych ciekawych stron, poświeconych St James..., ale chyba żadna(?) nie dorównuje stronie Walkera. Na pewno warto zapoznać się z artykułem w wkipedii - St J I Bl.

Joe Primrose

Wielbiciele bluesa znają nazwisko Primrose jako wczesnego klasyka bluesa. Status Joe opiera się na jego wkładzie do jednego-jedynego utworu, ale za to jakiego! - do drugiej (po "Очи чёрные") najwspanialszej piosence wszech czasów, St. James Infirmary Blues, pod tekstem której szczodrze widnieje nazwisko Primrose na nagraniach Armstronga, poczynając od roku 1928.

Jednak Joe Primrose nigdy nie istniał. Był to chwilowy pseudonim Irvinga Millsa, który słów do St. James Infirmary Blues nigdy nie napisał.

Urodzony w Nowym Jorku, syn biednych imigrantów żydowskich z Odessy, osierocony przez ojca w wieku lat 11, Irwing Mills (ur. 1894-01-16, zm. 1985-04-21) nawet był muzykiem i także pisał teksty do piosenek, a co ważniejsze - był pomysłowym, twórczym, przedsiębiorczym organizatorem na wielką skalę, ale przede wszystkim odkrył Duke Ellingtona i wielu innych muzyków pierwszej klasy, za co na zawsze należy mu się miejsce w historii muzyki. Osobistą biografię Irvinga Millsa napisal Bob Mills, z pewnością syn Irvinga, na pewno syn żony Irvinga, której dziewiętnastoletni wówczas Irving zaproponował małżeństwo po tygodniu znajomości. Mieli siedmioro dzieci. Byli małżeństwem ponad sześćdziesiąt lat.

Interpretacja

Przechwałki marynarza przy ciele zmarłej wydają się być szczytem egocentryzmu. Jest to jednak poetycki skrót nieco bardziej złożonych emocji. Nasz marynarz porównuje się z innymi mężczyznami w życiu zmarłej, i czuje obronną potrzebę utwierdzenia się. Jest to swojego rodzaju wyraz zazdrości i żalu. Słuchacze na całym świecie wyczuwają to podświadomie, i wybaczają egocentryzm (lub nie).

tłumaczenie wh


St. James Infirmary Blues


ujrzałem w domu opieki
moją małą Lu
na podłużnym białym stole
spokojną jak we śnie
mała idź mała idź Bóg prowadź
w niebieski zimny świat
spójrz na Ziemię z końca w koniec
nikt nie jest tak słodki jak ja
kiedy umrę rozrzućcie me prochy
wzdłuż torów wzdłuż sinych szyn
pod opiekę tramwajowym aniołom
żebym czuł jak ulica drży



tł. z ang. i zwariował—wh
2004-07-05
2007-03-12

komentarz do tłumaczenia wh

MB: Kilka uwag na szybko:


Dwie nowe wersje 1' zwrotki:


wpadłem do Saint James szpitala
ujrzeć małą mą
na długim białym stole
oddaną wiecznym snom

oraz

wpadłem do Saint James szpitala
moja mała nie widzi mnie
gdy tak leży na białym stole
pogrążona w wiecznym śnie


wlod 03:33, 28 lutego 2008 (CET)

tramwajowe anioły

W latach 50' i 60' zeszłego wieku kursowały nocami po Warszawie białe tramwaje, które ledwo (o ile) zwalniały, ale nie zatrzymywały się na przystankach. Można się domyśleć, że chodziło o sprawdzanie stanu torów tramwajowych.

można też po swojemu?

   Wpadłem do szpitala "święty dżejms" gdzie
   Moja mała śpi
   Złożona na białym długim stole
   Jej zimna skóra lśni
   
   Wwypuśćcie.. wypuśccie.. Bóg z nią
   Ggdziekolwiek ujdzie stąd
   Niech szuka aż uwierzy że
   Opuścić mnie był błąd
   
   A kiedy umrę chcę ubranie dobre mieć
   Buty garnitur szyty tak w sam raz
   I złoty na łańcuszku "clock"
   W którym stanął czas

Owoce 17:50, 14 czerwca 2009 (CEST)

Powrócić by, o tak... ba!

Zrymowałem pierwszą zwrotkę w wariacjach, ale jak mi wcześniej(!) zwrócił na to uwagę Miłosz (B.), należało zgrać ją asonansowo z drugą i trzecią. Może to jeszcze uczynię. -- wlod

Źródło: "http://poewiki.vot.pl/index.php?title=%22St_James_Infirmary_Blues%22"

Ostatnio zmieniane o 09:45, 20 marca 2014


[PoeWiki]

Edytuj
Historia strony

Ostatnie zmiany
Losuj stronę
Lista uczestników
Co nowego?
Czerwony Pokój
Kategorie stron
Wszystkie strony


Co tu prowadzi?
Zmiany w powiązanych

Strony specjalne